السلام علیک یا علی بن موسی الرضا
سلام آقا جون
من رو یادت هست!
همون دختر کوچولوی ۵ ساله ای که با کلی ذوق و شوق سفر به همراه خونواده اومدیم زیارت!
اون موقع ها شاید زیاد حس و حال این زیارت رو درک نمیکردم ولی حالا که ۱۵ سال از اون موقع میگذره بیشتر این دلتنگی رو حس میکنم!بیشتر این نیاز رو حس میکنم!
نیاز به حرف زدن!نیاز به پاک کردن دلم از این گرد و غبار!نیاز به سبک شدن!
نمیدونم چطور شد که تو این مدت لیاقت نداشتم بیام واسه زیارت!
خیلی دوست داشتم که روز ولادت تون کنار ضریح مطهرتون باشم باهاتون حرف بزنم از دلتنگیهام بگم!
میدونم که از راه دور هم میتونم باهاتون حرف بزنم!ولی کنار ضریحتون بودن یه حال و هوای دیگه داره!
نمیدونم کی میشه که دستم به ضریحتون برسه
تو این مدت به هر کی که راهی این سفر معنوی بود کلی سفارش کردم که به یادم باشن
بلکه با دعای اونها هر چه زودتر بتونم بیام مشهد!
بیام روبروی حرم بایستم بلند سلام بدم السلام علیک یا علی بن موسی الرضا
یا امام رضا خیلی دلتنگتم!
خییییییییییییلی!
یشاپیش روز میلاد امام رضا (ع) رو تبریک میگم!