بعد از تو...

بعد از تو در شبان تیره و تار من

دیگر چگونه ماه

آوازهای طرح جاری نورش را

تکرار می کند

بعد از تو من چگونه

این

آتش نهفته به جان را

خاموش می کنم

این سینه سوز درد نهان را

بعد از تو چگونه فراموش می کنم

من با امید مهر تو پیوسته زیستم

بعد از تو؟این مباد که بعد از تو نیستم

بعد از تو آفتاب سیاه است

دیگر مرا به خلوت خاص تو راه نیست

بعد از تو در آسمان زندگی ام

مهر و ماه نیست

بعد از من آسمان آبی است

آبی مثل همیشه

آبی

 

                                                         حمید مصدق

خانه ی کوچک ما

تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سال هاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق این پندارم

که چرا

خانه ی کوچک ما سیب نداشت

 

                                                       حمید مصدق